عطارد نزديکترين سياره به خورشيد و همچنين کوچکترين سياره نيز است . دردسته بندي سيارات عطارد در گروه سيارات خاکي است . به دليل سرعت کم عطارد نسبت به زمين ، لقب خداي روشنائي را درافسانه ها گرفته است . اين سياره فاقد قمراست و به دليل روزهاي گرم و طولاني و سرعت فرارkm/sec 2/4، جودر عطارد وجود ندارد. سطح عطارد داراي پرتگاههاي با طول بسيار زياد و عمق کم است ، فاقد رشته کوه و داراي جريان هاي وسيع آتشفشاني است. همچنين به دليل ميدان مغناطيسي قوي و چگالي زياد عطارد احتمال مي رود در حدود 60 درصد هسته آن متشکل از آهن باشد . عطارد داراي يک اتمسفر بسيار نازک متشکل ازهليوم و سديم است.
عطارد در مداري با ثابت خروج از مرکز 2056/0 = e وميل 7 درجه نسبت به دايرة البروج با شعاع طولي AU 3871/0 و يک دوره تناوب مداري نجومي به طول 96/87 روز به دور خورشيد مي گردد . داراي دوره تناوب چرخشي نجومي 64/58 است.
شعاع :km 2440 جرم : kg 1023 × 3/3 (حدود 06/0 جرم زمين ) چگالي :kg/m3 5420
قطر : 4480 km درحدود يک سوم قطر زمين
طول مدت گردش به دور خورشيد ( طول سال) : 88 روز زميني
طول مدت گردش وضعي ( شبانه روز) : 176 روز زميني
شدت نيروي جاذبه : G = 3/7 m/s 2
دماي سطحي : حدود 700°k درروز(450 درجه سانتي گراد) و حدود 100°k درشب (180- درجه سانتي گراد)
حداکثر فاصله تا خورشيد : 000/400/43 مايل ( 70 ميليون کيلومتر)
حداقل فاصله تا خورشيد : 000/600/28 مايل ( 46 ميليون کيلومتر)
متوسط 4/0 فاصله زمين تا خورشيد

کاوشگر مسنجر در تاريخ دوم آگوست سال 2004 به فضا پرتاب شد . مسنجر يک کاوشگر علمي - تحقيقاتي است که قرار است به منظور تحقيقات در زمينه چگونگي شکل گيري و سير تکاملي سياره خاکي عطارد به آنجا سفر کند . طبق پيش بيني ها در تاريخ 18 مارچ 2011 ، مسنجر وارد مدار عطارد خواهد شد. ماموريت هاي مسنجر در اين سفر يک پرواز Flyby برفراز زمين ، دو پرواز Flyby بر فراز زهره و سه پرواز Flyby بر فراز عطارد که مقصد نهائي اين کاوشگر مي باشد .
درتاريخ 5 ژوئن 2007 مسنجر پرواز خود بر فراز زهره را آغاز کرد . در 6 ژوئن 2007 دومين پرواز در ارتفاع کم بر فراز زهره را کامل کرد و در نهايت در تاريخ 18 ژوئن 2007 نخستين عکس ها از مسنجر که از زهره گرفته بود مشاهده شد. انتظار مي رود که کاوشگر مسنجر پس از ورود به مدار عطارد در سال 2011 تا يک سال در مدار اين سياره خاکي به فعاليت بپردازد.

ماه نزديکترين سياره به زمين و تنها قمر آن است . در عين حال با صراحت مي توان گفت ، ماه اولين سياره کشف شده توسط انسان در عهد باستان است . کره ماه ازلحاظ اندازه ، چندين برابر از زمين کوچکتر است وروشنائي خود را از خورشيد دريافت مي کند. در حدود 25/1 ثانيه طول مي کشد تا نورماه به زمين برسد واين در مقايسه با نور خورشيد که 8 دقيقه است ، بسيار ناچيز است و نشانگر فاصله اندک ميان زمين و ماه در قياس با خورشيد است.
از دو طريق مي توان گفت که ماه چگونه به وجود آمده است. تئوري اول ، تئوري سحابي اوليه و تئوري دوم فرضيه جدا شدن قسمتي از زمين است. بر اساس نظريه سحابي اوليه ، ابرهاي حامل ذرات اطراف زمين بر اثر چرخش وتراکم بر روي هم منقبض شده و به شکل يک سيارک درآمده ، سپس براثرچرخش منظم به شکل کره اي در فضا درآمده است .
فرضيه جداشدن قسمتي از زمين ، نخستين بار درسال 188 مطرح شد . براين اساس کره ماه از محل اقيانوس آرام کنده شده و به مروراين حفره توسط آب پر شده است به عبارت ديگر چون کره زمين در آغاز شکل گيري داراي سرعت دوراني زيادي بوده واز طرف ديگر نيروي جاذبه خورشيد نيز تاثير گزار بوده ، به تدريج دراستواي زمين برآمدگي ايجاد شده و اين بخش بر اثر تداوم چرخش سرعت يافته واز زمين ، به فضا پرتاب شده است .اما اين تئوري به دليل مغايرات شهودي چندان اعتبار پيدا نکرد.


شکل ظاهري ماه براثر پديده هاي مختلفي به شکل امروزي در آمده ودرگذشته شايد چهره اي بسيار متفاوت تري داشته است.
شکل ظاهري ماه متشکل از 3 دسته مي شود :
1- نواحي پست و هموارکه همان ماريا يا دريا هستند
2- رشته کوه ها وکوه هاي منفرد که به نسبت بسيار کم هستند
3- حفره هاي آتشفشاني مانند که در اين باره نظريه هاي بسياري وجود دارد که ما 2 نظريه اصلي آن را بيان مي کنيم:
الف- اين حفره ها دهانه هاي آتشفشان هاي خاموشي هستند که در گذشته فعال بوده اند .اما اين نظريه به علت کثرت غير قابل قبول حفره ها و همچنين قطر دهانه خارق العاده آنها (100 کيلومتر) ، غير قابل قبول است .
ب - نظريه بعدي در مورد اين حفره ها ، تئوري بمباران شهابي است . يعني در گذشته ماه در معرض باران هاي شهابي زيادي قرارگرفته وحفره هاي حاصل محل برخورد شهاب سنگ هاست . اما چون در سطح ماه بر خلاف سطح زمين فرسايش وجود ندارد ، آثار اين برخوردها هنوز هويداست.
حرکات ماه هم مانند زمين به صورت هاي مختلفي شکل مي گيرد . حرکت وضعي و حرکت انتقالي ماه از جمله حرکات مهم آن است .
در حرکت انتقالي ، ماه با سرعتي حدود 02/ 1 کيلومتر در ثانيه ، حول مدارش بر گرد زمين حرکت مي کند که در مقايسه با سرعت انتقالي زمين بسيار ناچيز است . مدت زمان يک گردش کامل به دور زمين در حدود 27 روز و7 ساعت و 43 دقيقه و 11 ثانيه است. در حالي که ماه به دور زمين مي گردد اشکال مختلفي پيدا مي کند که به آن اهله ماه مي گويند . در يک نقطه از مدارگردش ماه به دور زمين ، وضعيت طوري مي شود که ماه در جهت مستقيم بين زمين و خورشيد قرار مي گيرد ، در اين حالت نيمه اي که رو به خورشيد است روشن و نيمه ديگر که رو به زمين است تاريک مي شود . دراين حالت ماه مشاهده نمي شود که آن را ماه نو مي گويند و اين حالت مقارنه نام دارد . در ضمن گردش به دور زمين ، ماه در موقعيت هلال قرار مي گيرد، تا شب هفتم روشنائي ماه به نصف رسيده که به آن تربيع اول مي گويند اين وضعيت در شب چهاردهم کامل مي شود وقرص ماه در آسمان پيداست ، که اين حالت بدر نام دارد. اين سيکل بعد از شب چهاردهم به تناوب ادامه پيدا مي کند.


مدار زمين و مدار ماه در دو نقطه يکديگر را قطع مي کنند ، اين نقاط را نقاط گيره يا عقدتين مي نامند که دو مدار روي هم قرارمي گيرند در خسوف ماه در حالت مقابله با خورشيد قرار مي گيرد و زمين بين ماه وخورشيد . مدت زمان يک خسوف کامل حدود يک ساعت و چهار دقيقه است و چون قطر سيه زمين حدود 9000 کيلومتر و قطر ماه 3400 کيلومتر است ، ممکن است مدت زمان خسوف به 2 تا 3 ساعت هم برسد . اگر قرص کامل ماه در مخروط سيه زمين قرار گيرد خسوف کلي رخ داده است ، اما اگر بخشي از آن در سيه قرار بگيرد خسوف جزئي رخ داده است.


شايد يکي از مهمترين اثراتي که ماه مي تواند بر زمين داشته باشد ، پديده جزر ومد است. به بالا آمدن و پايين رفتن آب از بستر واقعي خود جزر ومد مي گويند . عامل اصلي يجاد ين پديده نيروي گرانش ماه است .دراين پديده آن قسمتي از زمين که در مقابل ماه قرار دارد به شدت به سمت جلو کشيده مي شود چون مايعات نسبت به جامدات در برابر گرانش خاصي انعطاف پذيري بيشتري دارند. باتوجه به حرکت وضعي زمين و کشيده شدن آبهائي که در مقابل ماه هستند ، يک نيروي گريز از مرکز در جهت خلاف اين پديده شکل مي گيرد وموجب مي شود که آب هائي که در سمت ديگر زمين و پشت به ماه هستند نيز به سمت ديگري کشيده شوند ، درنتيجه در اين دو نقطه آب از سطح واقعي خود بالا آمده و مد اتفاق مي افتد . به همين دليل يعني کشيده شدن آب اقيانوس ها در طرفين ، آب هاي موجود در قطبين نيز فشرده شده و جزر رخ مي دهد.
يکي از نکات جالب در مورد ماه ، ين است که همواره يک طرف آن رو به زمين است و طرف ديگر همواره بري ما ساکنان زمين در تاريکي است. علت ين امر در يکسان بودن دوره گردش و حرکت وضعي و انتقالي ماه است . به زبان ساده تر چون مقدار زماني که طول مي کشد تا ماه يک دور کامل به گرد زمين بچرخد ، مساوي با زماني است که يک دور کامل به دور خود بچرخد ، چنين وضعيتي بوجود مي يد که ين حالت را قفل مداري مي نامند.
مريخ چهارمين سياره منظومه ماست که آن هم جزء سيارات خاکي است. به دليل سرخي رنگ آن مريخ به خداي جنگ يونانيان مشهور است.
ثابت خروج از مرکز مريخ 0934/0 =e و ميل 85° /1 نسبت به دايرة البروج دارد . شعاع طول مدار مريخ AU 5237/1 و يک دوره تناوب نجومي آن 9/779 شبانه روز به طول مي کشد . دوره تناوب چرخشي نجومي مريخ 24 ساعت و37 دقيقه و22 ثانيه است که بسيار به دوره تناوب زمين نزديک است . مريخ داراي جو رقيقي است که شامل : 95 درصد دي اکسيد کربن ، 1/0 تا 4/0 درصد اکسيژن2 تا درصد ازت و 1 تا 2 درصد آرگون مي باشد . سطح مريخ مخلوطي ازاکسيد آهن و سيليس است که مي توان نتيجه گرفت که بخش اعظم سطح مريخ از مواد معدني سيليکاتي تشکيل شده است. سرعت گريز از سطح سياره مريخ نسبت به زمين بسيار کم و در حدود 5 کيلومتردر ثانيه است .

شعاع : 3394 km جرم :kg 1023 × 4/6 (حدود 1/0 جرم زمين )
چگالي: 3900kg
قطر: 6787 km
طول مدت گردش به دور خورشيد ( طول سال) : 686 روز زميني
طول مدت گردش وضعي ( شبانه روز) : 24 ساعت و 37 دقيقه زميني
شدت نيروي جاذبه : G = 2/72 m/s 2
دماي سطحي : در تابستان بالاي 310 k° ، درسطح مريخ دما در شبانه روز زير صفر است و از 85- تا 25- سانتي گراد متغير است.
حداکثر فاصله تا خورشيد : 000/700/154 مايل
حداقل فاصله تا خورشيد : 000/300/128 مايل ; متوسط فاصه از خورشيد 228 ميليون کيلومتر که حدود 5/1 برابر فاصله زمين از خورشيد است.


کاوشگر اسپيريت که در ايران آن را با نام روح مي شناسند ، اولين کاوشگر از کاوشگران سيار دوقلوئي است که بر سطح مريخ فرود آمد . اسپيريت در دهم ژوئن 2003 ، در ساعت 58 : 13 به فضا پرتاب شد و توانست در تاريخ سوم ژانويه سال 2004 در ساعت 35 : 8 بعد از ظهر در سطح مريخ فرود آيد . بزرگترين سوال علمي که براي اين دو کاوشگر دوقلو (روح و فرصت) ، مطرح است ، اين است که چگونه جريان هاي آبي درسال هاي گذشته در سطح اين سياره سرخ و محيط آن حرکت و فعاليت مي کردند . در حالي که امروزه هيچ جريان مايعي در سطح مريخ وجود ندارد ، اما شواهدي مبني بر وجود جريانات فعال آبي ، صخره ها ، مواد معدني ، همچنين تغييرات سطح در اثر عوامل طبيعي در سطح مريخ يافت شده است .